Rocky'yi (bilmem kaçıncı defa) seyrederken kafama takıldı.
Bazı milletlerin kahramanları var, fakat adları bile duyulmamıştır ya da az duyulmuştur, belki bayramdan bayrama, belki daha da az, yakın çevreleri dışında bilinmeyebilirler bile yaptıkları kahramanlık ne kadar büyük olsa da. Bazı milletler ise kendi kahramanlarını yaratır. Hem de yoktan.
Bunun en eski örneklerinden birisi, gerçekten yaşayıp yaşamadığı günümüzde tartışma konusuna dönüşmüş olan Kral Arthur mesela. Bugün Türkiye'de lise seviyesindeki çocuklara Kral Arthur kimdir diye sorsak pek çoğunun aşağı yukarı bir fikri olduğunu, onu İngiltere'de yaşamış kahraman bir kral olarak nitelendirdiğini görürüz. Fakat Sütçü İmam'ın kim olduğunu sorduğumuzda ise büyük oranda garip bir gülümseme ile "o da kim ya, ne biçim isim, fıkradan mı çıktı" gibi yorumlarla karşılaşabiliriz.
Şimdi kendimi düşünüyorum. Acaba ben mi daha gerçeğim yoksa Rocky mi daha gerçek? Rocky'nin, Polat Alemdar'ın, Sefiller'deki Jean Val Jean'ın, Suç ve Ceza'daki Raskolnikof'un benden daha gerçek olmadığını kim söyleyebilir. İzleyicilere ve okuyuculara ilham vermediklerini, onların hareketlerini bile etkilemediklerini kim söyleyebilir.
Bu durum algısal gerçekliğin fiziksel gerçeklikten daha etkili olduğunu göstermez mi? Sanırım şu sözün doğruluğuna da gösteriyor: "nasıl olduğun değil nasıl göründüğün önemli."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder